Bazen bir masal bazen bir oyuncak yeter onları avutmaya. Hep
güler yüzleri, kızaran yanakları .yalnızlıklarına asla küsmezler hayalleri
vardır onların .çocuktur onlar daha… üşüyen ayaklarına inat ayakkabıları var
gibi koşarlar . hayallerini hayatları gibi yaşarlar çünkü sadece çocukturlar.
İşte bazen çocuk olmak vardır. O kadar masumdurlar ki bütün kirlilikler
arasında tek temiz kalan yine onlardır. Soğuktan üşüyen ellerine, kızaran
burunlarına aldırmadan oynarlar onlara sunulan hayatı. Bilmezler ki ne
oyuncular var, ebe olmadan birbirini sobeleyen, ne insanlar var yerden yüksek
derken ayaklarının yere bastığını bilmeyen ama onlar bilmezler, çocukturlar...
Çocuk olmak var, yada hep sadece çocuk kalmak..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder